schoolbezoek, koken, printen en verhalen!

Nu zijn er een aantal mensen die over m'n schouders meekijken, dus goed dat ik het in het Nederlands kan schrijven. Ze zijn natuurlijk heel nieuwsgierig hoe dat gaat. Het was vanochtend vrij bewolkt, maar we hebben al heel wat kunnen printen terwijl de accu's toch vol zijn gebleven! Dus dat scheelt weer. Vandaag zijn de vrouwen ook begonnen met koken voor het eten vanavond(het eindfeest). Er zijn in elk geval twee herten gevangen vanacht.
Maar weer even terug naar gisteren.
We hebben gistermiddag zo'n 60 certificaten van deelname geprint. We waren daar om een uur of drie mee klaar en de mannen uit de workshop waren ook net klaar met het omhakken van de bomen aan het eind van de landingsbaan, zoals de piloot gevraagd had. Leuk was dat er tijdens het printen een paar kinderen hier binnen kwamen en wat van mijn extra weggeefboekjes zagen liggen. Die begonnen ze spontaan te lezen. Ik heb daar een paar foto's
van gemaakt en ook een klein filmpje.
Ik merk wel dat nu zo aan het eind van de rit de vermoeidheid toeslaat. Gisteravond was ik heel erg moe.
Vanochtend werden we uitgenodigd op de Elementary school. Dat was ook weer een leuke afwisseling. Guni(de Arammba-juf) begint met gebed dan een lied zingen. Daarna leest ze een bijbelverhaal uit het boek Genesis. Het verhaal van Adam en Eva en de slang. Daarna ondervraagt ze de kinderen over het verhaal. Hierna pakte ze een van de nieuwe grote boeken die ik had meegenomen. Ze zette dat op het bord en liet eerst de kinderen alle plaatjes zien. Daarna lazen ze het hele boek een keer gezamenlijk door. Daarna kregen de kinderen allemaal het boekje in het klein om zelf te lezen. Ik heb uiteraard foto's gemaakt.
We hebben vanochtend eerst alle correcties van Galaten verder ingevoerd en zijn daarna aan het printen geslagen. Eerst voor elke deelnemer een kopie van de tien geboden (60 dus) en daarna voor alle voorgangers een kopie van Galaten. We geven hen ook de volledig versie van Exodus 19 en 20.
Tijdens het printen kwamen twee kerkleiders hier. Ze vertelden me wat verhalen over wat er tijdens vertaal-workshops zoal is gebeurd. Een keer was er een man uit Sedewi boos uit de workshop weggelopen omdat Faytaw(de vertaler van Exodus) hem corrigeerde tijdens een discussie. Hij bleef een paar uur weg en kwam toen terug de kerk in en zei: Als jullie ooit in Sedewi
komen dan krijg je mijn kano niet als je naar Morehead wil. Je gaat maar lopen! De volgende morgen bood hij echter zijn excuus aan dat hij boos was geweest. Een andere keer tijdens een workshop in Mukfi was Tam boos weggelopen (een oude vriend, hij kan niet lopen omdat hij door lepra een deel van zijn voet mist. Maar met een oude fiets kon hij zich wel voortbewegen en was vaak onder ons huis te vinden voor een praatje) omdat ze niet naar zijn
voorstellen voor verbetering wilden luisteren. Hij kwam later wel weer terug. Katawer dacht dat hij wel afgekoeld was en vroeg of Tam wilde afsluiten met gebed. Tam deed dat, maar elke keer als iedereen dacht dat hij Amen zou zeggen begon hij weer opnieuw. Hij heeft dat een hele tijd volgehouden. Toen hij eindelijk Amen zei barstte iedereen uit in het lachen.
Hij zei: dat krijg je ervan!